Blog

Co by było, gdyby urządzenia w kosmosie psuły się tak często jak nasza kuchenka mikrofalowa, pralka albo robot na linii produkcyjnej w fabryce?

Przede wszystkim światło jest zjawiskiem fizycznym o podwójnej naturze. Z jednej strony jest to strumień fotonów (najmniejszych nośników energii), które poruszają się w określonym kierunku, z drugiej natomiast fala elektromagnetyczna. Z tego powodu naturę światła opisuje się jako dualizm korpuskularno-falowy, który nadaje światłu unikalny zestaw właściwości i parametrów fizycznych.

Teraz już wiemy, czym jest światło, jak się je mierzy oraz jakie są widma światła. Nadszedł więc czas, aby porozmawiać o teleskopach, które mogą obserwować Ziemię i Wszechświat.
Teleskopy są naszymi „lepszymi oczami”, gdy chodzi o dostrzeganie rzeczy, których człowiek nie jest w stanie zobaczyć (lub jest to dla niego bardzo trudne). W tym artykule porównamy cztery teleskopy Scanway z najnowszym teleskopem NASA – Kosmicznym Teleskopem Jamesa Webba.

Po pierwsze – czym jest orbita? To tor ruchu, po którym obiekt porusza się w przestrzeni wokół innego ciała (a dokładniej wokół barycentrum) pod wpływem działania siły grawitacji. Zawęźmy nasze rozważania do orbit wokół Ziemi.

Funkcjonowanie satelity na orbicie rozpoczyna się od momentu rozmieszczenia – wyrzucenia satelitów z rakiety, które zyskują status odrębnych, niezależnych obiektów należących do firm i instytucji z całego świata.

W pierwszej części tego artykułu przyjrzeliśmy się kilku awariom pojazdów kosmicznych. W tej części omówimy kolejne cztery przypadki oraz krótko wyjaśnimy, w jaki sposób można je wykryć, a w konsekwencji nawet im zapobiec.

„Houston, mamy problem” – słysząc coś takiego pojawia się pytanie: co dalej? Niestety nawet w sektorze kosmicznym zdarzają się awarie, jednak kluczowe jest ich szybkie wykrycie i usunięcie.

Niektóre z nich wynikają z błędów na etapie projektowania, inne z nieprawidłowo zainstalowanych komponentów, a jeszcze inne są po prostu wynikiem pecha. W tym artykule opowiemy o awariach statków kosmicznych oraz o tym, jak można je identyfikować, zapobiegać im i je naprawiać.

GSD to skrót od Ground Sample Distance. W obrazowaniu oznacza odległość pomiędzy środkami sąsiadujących pikseli na powierzchni Ziemi. Im mniejsza jest ta wartość, tym wyższa jest rozdzielczość obrazu – odwzorowanie rzeczywistości jest dokładniejsze, a na zdjęciu widoczne są drobniejsze szczegóły.

Podobnie jest, gdy spojrzymy na świat z orbity — możemy obserwować stale zachodzące zmiany w znacznie większej skali, zarówno przestrzennej, jak i czasowej. Balkon, z którego robimy zdjęcie, może zostać zasłonięty przez inny budynek, natomiast widok z orbity nie jest ograniczony w ten sposób. Dzięki oprogramowaniu do przetwarzania zobrazowań satelitarnych możemy łatwo porównywać dwa obrazy wykonane w różnych okresach czasu.